


AMSTERDAM, 30 september 2008 00:00
Ontslag op staande voet bij diefstal. Stel, u betrapt uw werknemer op diefstal. Grote kans dat uw vertrouwen in deze werknemer verdwenen is en u hem niet meer op de werkvloer terug wilt zien. U bent in een dergelijk geval in beginsel gerechtigd om over te gaan tot ontslag op staande voet. Maar kunt u een stelende werknemer altijd op staande voet ontslaan?
De wet bepaalt dat zowel de werkgever als de werknemer bevoegd zijn om de
arbeidsovereenkomst per direct op te zeggen wanneer door een dringende reden niet meer van hem gevergd kan worden de arbeidsovereenkomst te laten voortduren. De opzegging moet wel onverwijld (in beginsel direct na ontdekking van de dringende reden) geschieden én de reden moet gelijktijdig met het ontslag worden medegedeeld.
In de wet is een (niet limitatieve) opsomming opgenomen van voorbeelden van dringende redenen voor ontslag. Diefstal is één van deze redenen. Op het eerste gezicht lijkt het dan ook "kat in het bakkie": een stelende werknemer kan op staande voet worden ontslagen. Maar zoals meestal in het recht, dienen hierop nuanceringen te worden aangebracht. De rechter neemt namelijk bij de beoordeling - of er sprake is van een dringende reden voor ontslag - alle relevante omstandigheden mee, zoals aard en duur van het dienstverband en de persoonlijke omstandigheden van de werknemer (waaronder de gevolgen van het ontslag voor de werknemer).
Eén paar of een partij?
Maakt het bij die beoordeling uit of de werknemer bijvoorbeeld slechts één schoenendoos wegneemt of dat hij een hele partij schoenen meeneemt? De vraag of diefstal van een goed met een geringe waarde ontslag op staande voet rechtvaardigt is al verschillende keren voorgelegd aan de rechter. Uit de uitspraken van de rechters blijkt dat de waarde van het gestolen object niet uitmaakt. Zo heeft de rechter geoordeeld dat het weggeven van een tijgerbrood, het meenemen van een poststempel door een postbode of het stelen van een pen een dringende reden voor ontslag opleveren. De rechter acht het van belang dat de werkgever het vertrouwen in de werknemer is verloren door de diefstal; of dat nu is veroorzaakt door de diefstal van een object met hoge of geringe waarde doet niet terzake. De werkgever dient dus aannemelijk te kunnen maken dat hij door de diefstal geen vertrouwen meer heeft in de werknemer.
Beleid
Het is ook van belang hoe het beleid van de werkgever is ten aanzien van het meenemen van spullen door werknemers. Wanneer in eerdere gevallen van diefstal de stelende werknemers met medeweten van de werkgever ongestraft zijn gebleven, zal de rechter het waarschijnlijk onacceptabel vinden dat een andere stelende werknemer wel ontslag op staande voet krijgt. Indien een werkgever daarentegen ten aanzien van diefstal een stringent beleid voert (zonder uitzonderingen) staat hij bij een ontslag op staande voet sterker bij de rechter. Dit blijkt uit een uitspraak van de Kantonrechter Haarlem. De werkgever, het cateringbedrijf van KLM, had zijn personeel veelvuldig duidelijk gemaakt dat bij diefstal, in welke vorm dan ook, ontslag op staande voet zou volgen. De werkgever had een werknemer op staande voet ontslagen nadat deze uit een geopend en retour gekomen zakje noten had gegeten. De rechter achtte, mede gezien het strenge beleid van de werkgever ten aanzien van diefstal, het ontslag gerechtvaardigd. Overigens achtte een andere rechter recent in een kwestie met vrijwel identieke feiten het ontslag op staande voet niet gerechtvaardigd, op grond van persoonlijke omstandigheden, waaronder financiële problemen, van de werknemer.
Conclusie
Als diefstal het (zo belangrijke) vertrouwen van de werkgever in de werknemer doet verdwijnen, levert dit vrijwel altijd een dringende reden voor ontslag op staande voet op. De waarde van het gestolen object doet er in beginsel niet toe. Diefstal blijft diefstal. Wel kunnen bij een ontslag op staande voet de persoonlijke omstandigheden van de werknemer roet in het eten van de werkgever gooien. Uiteraard heeft de werkgever geen invloed op deze omstandigheden, maar het is wel verstandig om bij een ontslag op staande voet onderzoek te doen naar de persoonlijke omstandigheden van de werknemer. Om bij ontslag op staande voet wegens diefstal (nog) sterker te staan bij de rechter, kan de werkgever het beste een stringent (schriftelijk) beleid voeren ten aanzien van diefstal, de werknemers (bij voorkeur schriftelijk) ervan op de hoogte stellen dat op diefstal altijd ontslag op staande voet volgt en dit beleid consequent toepassen.
Saskia Klingeman
Advocaat de vakgroep Arbeidsrecht bij AKD Prinsen Van Wijmen
sklingeman@akd.nl
file://www.akd.nl/
Nou veel succes, ik vindt dat je onder elke omstandigheid van andermans spullen af moet blijven.Blijkt maar weer hoe iemand alleen bezig is met zijn eigen hachje. Ik lees niets over hoe u uw werkgever heeft behandeld.Oj ik ben ook een beetje fout geweest. Ik hoop dat u er hard werkend weer bovenop komt.Die € 8000 euro heeft maar mooi binnen nietwaar. Sylvia
sylvia
12-10-2010 op 21:25
Ik ben enkele dagen geleden wegens diefstal (ontvreemden van spullen op andermans naam en onrechtmatig wegnemen van cadeaubonnen) op staande voet ontslagen. Ik heb alles bij het 2e gesprek toegegeven. Ik zou ontslag op staande voet krijgen maar kreeg enkele uren later van de P&O functionaris de keuze om evt. ook zelf het ontslag in te dienen, dit om evt. problemen met het zoeken naar een baan te vergemakkelijken. Mijn baas had ook in het laatste gesprek aangegeven dat alles binnen een groep van 4 personen zou blijven (ik, baas, leidinggevende, P&O consulent). Mijn baas stuurde een dag later echter een bericht aan allen binnen onze dienst (ca. 200 personen) met vermelding van mijn volledige naam dat ik de schuldige was en op staande voet was ontslagen. Dit was dus tegen de eerder gemaakte afspraken in. Ik heb een administratieve functie en beheerde bovengenoemde zaken. Dit heb ik zelf aangenomen enkele jaren geleden. Nooit problemen gehad ik lette op dat alles voor de 100% klopte, totdat ik begin/midden 2008 flink in de financiële problemen kwam. Ik nam eerst wat spullen mee (3 of 4 treinkaarten) en verkocht deze, dit ging vrij snel. dit heb ik een keer of drie herhaald totdat ik op iemand anders zijn naam kaarten afhaalde (buiten onze dienst om) om zodoende evt. schulden te kunnen betalen of om de week door te komen. (Je hoefde n.l. nooit een legitimatie te tonen, bon tekenen nummer toevoegen en je kreeg de kaarten mee). Mijn man heeft n.l. een WAO uitkering en de belastingaanslagen kwamen met de bosjes binnen (allemaal n.a.v. een vergoeding ivm ontslag, waar bijna niets meer van over bleef na de heffingen). Het totaalbedrag van de totale diefstal bedraagt ruim € 8.000,00. Ik werk ruim 25 jaar bij betreffende werkgever. En mijn vraag is dan ook mag hij mij zo behandelen na de eerder gemaakte afspraken. Ik weet dat ik fout ben geweest maar hulp kreeg ik nergens (niet bij de belastingdienst, niet bij anderen). Nu wil ik graag weten of ik hier toch verder mee kan gaan, gezien het feit dat ik na 15 jaar voor het eerst fouten bega. En maak ik evt. kans om dit bij een rechter aan te vechten. Ik weet echt niet meer wat ik moet doen en ben dan ook ten einde raad. Maar volgens dit artikel zie ik toch nog een klein sprankeltje hoop. Of vergis ik mij nu. Graag een reactie van iemand die dit heeft meegemaakt.
regina
21-11-2008 op 22:03
Automatisering »
Column »
Juridische zaken »
Leveranciers »
Marktcijfers »
Ondernemen »
Ontwikkelingen »
Retail »
Voorwoord »
Winkelinrichting » Disclaimer|Contact|Colofon|Adverteren|RSS|E-mailnieuwsbrief|Sitemap|Service|Abonneren
Vraag en Aanbod|Wie Levert|Automobielmanagement|Schuttevaer|Aandrijven en besturen|Constructeur|Elektro Data|Elektronica + embedded systems|EngineersOnline|Textilia|Bengels|Sportcult|Opleidingen en cursussen
© 2011MYbusinessmedia bv